Wojciech Weiss, Tory kolejowe, ok. 1902-1903

Samotna stacyjka kolejowa na pustkowiu to raczej temat dla literatury (jakiś telegrafista Piotr Płaksin z wiersza Tuwima) niż motyw do malowania.
Do tego letnie południe, nic się nie dzieje, nie widać nawet dymu z komina lokomotywy. Ale, jak mówi Księga, duch Boży wiedzie, kędy chce, i tu właśnie przyprowadził w chwili natchnienia Wojciecha Weissa. Te trzy niewielkie studia uważam za dowód, iż Polacy nie tylko mogą wybić się na niepodległość (czego nieraz dokonywali), ale również malować świat widziany własnymi oczami.