Kapelusz pełen deszczu

Recenzje

Teatr odzyskał spory szmat możliwości utraconych swego czasu - wydawałoby się na zawsze - na rzecz filmu: możliwości kunsztownego pokazywania życia nie od strony syntezy, ale od strony szczegółu, nie z myślą o uogólnieniu - ale o patologii, o niespodziankach psychiki, jako o co najmniej równoprawnym świadectwie prawdy. I ta propozycja artystyczna... porwała nagle widownię, narzuciła jej milczenie, odebrała oddech. (...) Naturalizm Gazzo i iście filmowa ostrość relacji scenicznej debiutującego w teatrze Wajdy okazały się nagle niespodzianką.

Jan Paweł Gawlik, Życie Literackie nr 28/1959.
cyt. za: Maciej Karpiński, Andrzej Wajda - teatr, Warszawa