Strona głównaEnglish version
OskarFilmyTeatrDlaczego Japonia?
To lubięGaleria rysunkówO WajdzieBibliografia


Sprawa Dantona


fot. Renata Pajchel

Recenzje

Widać wyraźnie, że w Sprawie Dantona reżyser postawił nie na "efekty", nie na możliwości techniki teatralnej, nie podparł się jakąkolwiek pomocą "z zewnątrz" (w całym przedstawieniu nie było ani jednego taktu muzyki, ani jednego dźwięku wzmocnionego mechanicznie, nie użyto ani jednego mikrofonu), rezygnując całkowicie z tego, co niektórzy - często czyniąc z tego zarzut - skłonni byli uznać za jego specjalność. Na co tedy postawił Wajda?

Przede wszystkim - na aktorów. Wypuszczając ich na surową płaszczyznę planu gry (bo trudno powiedzieć "sceny"), odzianych w oszczędne, bardzo rzetelne, oparte na źródłach ikonograficznych kostiumy Krystyny Zachwatowicz, na nich złożył główny ciężar inscenizacji: im powierzył grę myśli, dramat sumień, konflikt idei i moralności.

Maciej Karpiński, Andrzej Wajda - teatr, Warszawa 1980, s. 64-65.



Oskar  |  Filmy  |  Teatr  |  Dlaczego Japonia?
Ulubione  |  Galeria rysunków  |  O Wajdzie  |  Bibliografia
Strona główna  |  English Version



Copyright © 2000–2011 Prószyński Media sp. z o.o. Wszystkie prawa zastrzeżone