Panna Julia

Recenzje

Z wypowiedzi głównych bohaterów Wajda usunął niemal wszystko, co ukazywało psychologiczną głębię Strindberga, co wiodło do nieubłaganego przeciwieństwa mężczyzny i kobiety, walki płci, "metafizyki płci", do konfrontacji silniejszego ze słabszym, wyższego z niższym, do fascynacji siłą, jakiej doznaje słabszy partner konfrontacji. (...) Pozostała dość płaska fabuła o upadku panienki i niesprawiedliwych stosunkach społecznych.

Jak się zdaje, coś z usuniętej drzwiami problematyki, powraca oknem: korowód chłopów, scena bardzo sugestywna sama w sobie, zyskała charakter orgiastyczny, daleko wykraczający poza to, co dzieje się na scenie. Należy ona do innej poetyki (...).

Lech Sokół, Teatr nr 4/88